
|
|

-
Ne Parkun Qe Mbuluan Fletet


|
Ne parkun q'e mbuluan fletet Te dy ne ecim qetesisht, Pas shijes saj ka shtruar vjeshta Qilim te verdhe natyrisht.
Dhe ndoshta si nje enderr e zbehte Ju fanit nje muzg i vone Ky park q'e kan' mbuluar fletet Ku pas kaq shekujsh ti po shkon.
Nga vagabondet me cigare Ti mos u tremb e dashur kot Imazhin tend as dinosauret Shekuj me pare s'e shtypen dot.
Qe ti te vije kaq e bukur Me keta floke, me kete hap Toka te egren klime e zbuti Dhe akullnajat ktheu mbrapsht.
Dhe s'kish se si te ndodhte ndryshe Te ndodhte ndryshe s'kish se si. U desh te zhdukeshin perbindshat Qe te kjo bote te vije ti...
| |


|