
|
Nastradini ish qetuar Dhe po rrij duke mejtuar; Po pėrnjėherė u xgjua, Sė shoqes i tha: "O grua, Nesėrė jam pėr nė veshtė, Se s'kam vatur kėtė vjeshtė, Sindėkur vinja qėmoti." Plaka tha : "Nė dashtė zoti." Nastradini i tha : "Unė S'e kėllas zotnė nė punė, { s'e kėllas -- s'e fus } E shoh vetė punėn time, E nuk e vė nėr mundime, Qė tė doj' a tė mos dojė, Se nukė mė flet me gojė." Kėshtu the, o jetėgjatė! Papo u ngrite me natė, More shportat e gomarė, Po s'tė vate udha mbarė! Pėr rrush del njeriu i mjerė E sjell shkarpa shumė herė. Gjithė bota po punonin E udhėtė po ndrejtonin. Nastradinė kur e panė, E zun' e mė nuk e lanė: Gjithė ditėn gur' i gjori Mbajti edhe pagė s'mori. I kėputur, i drobitur, I lodhur, i kahėnitur, Natėn nė t'errėt u kthye, Me pluhurė mbi qyrdye! Erth mė der' e trokėlliti, E shoqja nga shkalla xbriti, Tha : "Kush ėsht' aty mė derė?" Pa tha Nastradin' i mjerė: "Nė dashtė zoti, jam unė, Qė vajē' e s'bėra dot punė!" Pa mė nesėret njė fqinjė, Q'ish i varfėr e pa linjė, Erth e i kėrkoi gomarrė, Duke thėnė ca mė parė: "Jemi pa buk' e pa ngrėnė, Nė mulli drithė kam shpėnė, Gjer mė tani ėshtė bluar, Po s'kam kafsh', o i uruar." Nastradini, pa mejtuar, Tha : "Pėr dru e kam dėrguar, Ka vaturė qė me natė, I varfėri veshgjatė." Ajy tha "e kam dėrguar", Gomari palli nė quar! Fqinja tha : "Pse mė gėnjeni, Tė drejtėnė s'ma rrėfeni? Ja se ku pėllet gomari, Qysh e ka marė druvari!" Nastradini tha : "S'kam parė Kshu, tė besojnė gomarė! Me fjalėn time s'je nginjur, Qė jam sot plak e i thinjur, Po dėgjon gomarrė ē'thotė, Q'ėshtė pa mėnt e flet kotė. Njeriu qė dėgjon gomarrė, S'e ka punėn mbroth e mbarė." Kėshtu tha, po tė vėrtetėn E thosh gomari, tė shkretėn.
| |